Με αφορμή τα γεγονότα στην Χίo, ας υπενθυμίσουμε επίσης, σε όλους τους δήθεν αντιρατσιστές που μοιάζουν να κόπτονται για την τραγωδία, πως πέραν της φυσικής λύπης κάθε κανονικού ανθρώπου για το θάνατο κάθε συνανθρώπου και για την άδικη απώλεια κάθε ζωής, υπάρχει και η εξίσου φυσιολογική και αναμενόμενη ανησυχία για τη δημογραφική, πολιτισμική και πολιτική κατάρρευση κάθε ιστορικής κοινωνίας και πρώτα από όλα της οικείας. [...]

Στις 17 Ιανουαρίου υπογράφτηκε η συμφωνία Mercosur, η οποία μένει να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, σύμφωνα με τις εθνικές τους διαδικασίες. Είναι προφανές πως υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής και των τροφίμων στα χέρια της αντίστοιχης βιομηχανίας, της επιδίωξης της αντικατάστασης των διατροφικών πρακτικών του δυτικού κόσμου [...]

Είναι έκδηλο ότι η καταστροφή του πρωτογενούς παραγωγικού τομέα γίνεται με τρόπο συστηματικό και επιδοτούμενο εδώ και πολλά χρόνια. Ο αγροτικός πληθυσμός διαρκώς συρρικνώνεται. Τα χωριά αδειάζουν. Προτείνεται ο εποικισμός τους από αλλοδαπούς και αλλόθρησκους πληθυσμούς, ενώ οι πόλεις γεμίζουν ασφυκτικά. [...]

Η μαφιοποίηση απλώνει τα πλοκάμια της σε όλη τη δυτική Ευρώπη. Η κατάχρηση της εξουσίας μέσω του ελέγχου της δικαιοσύνης είναι ο κύριος τρόπος λειτουργίας του τεχνοφεουδαρχικού καθεστώτος, που έχει επιβληθεί. Η Ελλάδα, ως συνήθως, σε αυτό τον κατήφορο προπορεύεται. Είναι ίσως το πιο σκοτεινό παράδειγμα. Ο μηχανισμός της διαχείρισης των σκανδάλων επιτρέπει την κραυγαλέα ατιμωρησία των πολιτικών και της προστατευόμενης αυλής τους. Οι ευθύνες συγκαλύπτονται με την αδράνεια, όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά και των Ευρωπαίων Εισαγγελέων. [...]

Παράλληλα, με την κάθαρση της δικαιοσύνης, ας απαιτήσουμε επιπλέον την κάθαρση της δημοκρατίας. Την κάθαρση της πολιτικής. Η κοινωνική οργή και η διαμαρτυρία που εκφράζεται σήμερα με την συμπαράσταση της κοινωνίας στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών και των απεργών πείνας που διεκδικούν το αυτονόητο μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη [...]

Τον Ιούλιο του 2015, στη στήλη «Συν-δια-μόρφωση» της εφημερίδας «Ποντιακή Γνώμη», είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο με τίτλο «Μικρές (αν)αγγελίες επικείμενων θανάτων». Είχε μόλις προηγηθεί η αυτοπυρπόληση (Ιούνιος 2015) ενός συνταξιούχου δημοσιογράφου [...]

Ήδη πριν από πέντε περίπου χρόνια σε προφορική δήλωσή της η κ. Ντόρα Μπακογιάννη μας είχε πληροφορήσει για το σχέδιο εποικισμού της ελληνικής υπαίθρου και για το ενδεχόμενο εγκατάστασης μεταναστών σε διάφορα χωριά ανά την επικράτεια. Πλέον, με Προεδρικό Διάταγμα θεσπίζεται επισήμως. Τι επιχειρείται με τέτοιου τύπου νομοθετήματα; Καθίσταται για πολλοστή φορά επίκαιρη η φράση του Θουκυδίδη: «Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν»; [...]

Όποιος δεν προασπίζεται τα κεκτημένα του τα χάνει. Όπως και όποιος δεν τα σέβεται, δεν τα διατηρεί με πολλή προσοχή, επιμέλεια και φροντίδα, επιδεικνύοντας αγνωμοσύνη και αχαριστία, τα έχει ήδη απωλέσει πριν επισήμως του τα πάρουν. Το έχουμε δει πολλές φορές, μα «μυαλό δεν βάζουμε» [...]

Το 1961, ένας νεαρός Ιταλός καλλιτέχνης, o Piero Manzoni, παρουσίασε και εξέθεσε το έργο του, που ήταν 90 αριθμημένες και από τον ίδιο υπογεγραμμένες κονσέρβες, κάθε μια 30 γρ., με τα κόπρανά του. Τότε σκεφτόμουν πως όλοι οι υπόλοιποι πλην των Ελλήνων θα μπορούσαν να αναφωνήσουν [...]

Το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα - έγκλημα στα Τέμπη ανέδειξε για πολλοστή φορά, αλλά με πολύ τραγικό και οριστικό τρόπο, τις γνωστές και χιλιοειπωμένες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας σε κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό κλπ. επίπεδο. Μας θύμισε πως έχουν ξεπουληθεί οι πάντες και τα πάντα. [...]