Τι σημαίνει για την κοινωνία μας η διπλή και ταυτόχρονη αυτοκτονία (πηδώντας από τον 6ο όροφο), δυο κοριτσιών 17 χρονών;
Τι συμβολίζει αυτό το Ζάλογγο από και μέσα στο κενό της ασημαντότητας, της αδιαφορίας, της διάλυσης της κοινωνίας, των συλλογικών οραμάτων και των αξιακών της συστημάτων;
Ποιες οι στερεότυπες εκφράσεις και οι προκατασκευασμένες παραδοχές μέσω των οποίων ερμηνεύονται τέτοια δραματικά κοινωνικά γεγονότα, λειτουργώντας ως «μισές αλήθειες» και «προφάσεις εν αμαρτίαις»;
Πως μπορούμε και οφείλουμε να αποφεύγουμε καταχρηστικές γενικεύσεις, ψυχολογιοποιήσεις και ταυτόχρονα κοινωνιολογιοποιήσεις του συρμού, που λειτουργούν αφενός προσχηματικά και κατευναστικά, αφετέρου ενισχυτικά ως προς τη δημιουργία και αναπαραγωγή ενός ψυχοδιανοητικού χάους;
Ποια ακριβώς είναι τα σημερινά αδιέξοδα;
Πως διδάσκουμε και βοηθάμε τα παιδιά, τους εφήβους και τους νέους να τα διαχειριστούν;
Τι είναι, που οφείλεται και πως χρησιμοποιείται εκλαϊκευόμενη στον καθημερινό βίο η κατάθλιψη;
Πως ακριβώς ζουν οι άνθρωποι ενήλικοι και ανήλικοι;
Τελικά, «πρέπει να κατέβουμε κάτω από το συνειδητό επίπεδο. Αρκεί να απαλλαγούμε από τις λέξεις οι οποίες οργανώνουν το συνειδητό και να εξετάσουμε τα γεγονότα, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι η λειτουργία του ασυνείδητου» (E. Todd, Η Ήττα της Δύσης, σ. 247). Άλλωστε, η νεοφιλελεύθερη εννοιολογική επανάσταση εμφανίζεται, όπως ξέρουμε, ως η απλή απελευθέρωση ενός ενστίκτου αποκομμένου από κάθε νόημα, προοπτική και ελπίδα.
Τελικά, όπως γράφει ο Todd «η λέξη μηδενισμός επιστρέφει για να μας στοιχειώσει». Το κενό είναι η απόλυτη αλήθεια του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, του κυνισμού, της άκρατης εξατομίκευσης, της απουσίας συλλογικών οραμάτων, αξιών, ιερών και οσίων.
Καλεσμένη του κ. Σαχίνη στο ραδιοφωνικό σταθμό 9.84.
Μπορείτε να ακούσετε το podcast στο https://youtu.be/_XrL_OoWY9w?si=2old8tQttmQpVq1w